10.03.3001
Kaptan Köşkü
01:17 O ağladıkça ben üzüldüm... Bu aralar nedendir bilinmez bir hüzün kapladı 508 nolu uzay gemisini. Rotamız şaştı uzayın boşluğunda kaybolup gidiyoruz sanki. Kaptan Güdi'nin içinde kimsenin çözemediği bir sıkıntı var son iki haftadır. Yardımcı pilot MG ise özleyip duruyor komşu gemilerdeki sevdiklerini. 504 nolu gemiden gelip giden tahsilatçımızı da iyi görmedim bu aralar. Onun da aklı bir karış havada. Ama en son teknisyenimiz Derüza çok ağır yaralandı, sol tarafından. Yara çok taze olduğu için gün içinde çeşitli aralıklarla şiddetli kanama yaptı. Kompres yaptık ama bir kaç hafta daha kanayası var gibi, ince ince. Onu böyle çaresiz görünce... Öyle görünce onu, benim yaram da sızladı. 9. kısımdan sevgilim DR Nuhro aradı tam o sırada. Bukadar kanama normal mi? Yara nekadar derin? diye sordu. Bu gördüğüm kaçıncı yaralanmaydı. Uzayda yaşam mücadelesi vermek hiç öyle kolay bir şey değildi. Ama kesin olarak söyleyebileceğim şey kadınların yaralanmalarında erkeklerden daha fazla kanamaları olduğuydu. Bu aralar gelen sıkıntı, geçmişle yüzleştirdi bizleri... O ağladıkça ben üzüldüm. İnledi acısından yaralı kadın. Daha kaç kişinin yaralanması gerekiyordu, bu savaşın bitmesi için? Herkes benim kadar şanslı olabilecek miydi? Tüm yaralar iyileşecek miydi? Yoksa kendi gemimizin içinde kendi kanımızla boğulup gidecek miydik..?
Hakizu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder